آنچه را می جوئیم و نشا نش نمی یابیم بی شکلش می خوانیم، آنچه را گوش فرا می دهیم و نمی شنویم فرا سوی شنوائیش می دانیم ، آنچه را به دست می آوریم و نگه نمی توانیم داشت، رقیق و خردش می انگا ریم این هر سه تعر یف نا پذیر ند و در ورای درک ما پس :هر سه یکی هستند، با هم و در هم. در فراز روشناییش چشم را خیره نمی کند، و در فرود تاریکی نمیآورد. نامی ندارد، چون شکل و حدی بر آن نمیشناسیم تا دورهای دور ـ که هر نوع تصوری از آن به دور از واقعیت است، و شکل آن بی شکلی است ـ کشیده شد. روئی ندارد که با آن روبرو شویم، و پشتی ندارد که به دنبالش میرویم، با اینحال، آنکه آشنا بر قدمت «وجود» است، «راه و روش هستی و حیات» را میشناسد، و بر زمان حال تسلط دارد
اینک زمین را می ستاییم؛ زمینی که ما را در بر گرفته است. ای اََهوره مَزدا ! زنان را می ستاییم. زنانی را که از آن ِتو به شمار آیند و از بهترین اَشَه برخوردارند، می ستاییم
اوستا - یسنا 38 - بند 1
جشن سپندارمزدگان
روز سپندارمزد ازاسفند ماه باستانی برابر با 29بهمن ماه خورشیدی
سپندارمزد نام امشاسپند (فرشته)نگهبان زمین و واژه سپندارمزد به مینوی(معنی):فروتنی،بردباری،فداکاری و دوست داشتن است و از آنجا که زمین مانند زنان در زندگی آدمیان نماد باروری وباردهی دارد، ایرانیان برای گرامی داشت زنان نیکو کاراین روزرا جشن می گرفتند
این جشن به نام مژد گیران یا مزد گیران نیز خوانده می شده و گمان می رود به شوند(دلیل) اینکه این روز جشن ویژه زنان بوده، مردان به جهت گرامی داشت این گوهران، به آنها پاداشی پیش کش کرده وآرزوهاشان را برآورده می نمودند.
همچنین این روز،روزدل دادگی(عشق) ایرانیان نیز می باشد و اکنون پس از هزاره ها اروپایی ها روز (والن تاین) را که نه از سوی ساختار آفرینش (فلسفه وجودی) و نه از دیدگاه دیرینگی یارای برابری با سپندارمزدگان را ندارد جشن می گیرند وبه آن می بالند
اما شور بختانه ما این بازمانده از آیین گذشته خود را که پس از هزاره ها به دست ما رسیده به درستی نمی شناسیم و آن را ارج نمی نهیم
به امید روزی که فرهنگ شکوهمند خود را نیک بشناسیم و به دیگران نیز بیاموزیم،پیشاپیش این روز بر تمامی ایرانیان ، بویژه بانوان ایرانی خجسته باد
آسمان و زمین فناناپذیرند. چرا آسمان و زمین فناناپذیرند؟ چون وجودشان برای خودشان نیست، و چون وجودشان برای خودشان نیست جاویدانند. فرزانه کسی است که: با پیش نراندن از دیگران، بر دیگران پیشی گیرد، با کنار داشتن خود از دیگران با دیگران یکی و با همه در ارتباط باشد. و با دوری از خودخواهی آرزوهایش را برآورده سازد
